Clubgeschiedenis
De wielertoeristenclub "De Vliegende Spaak" werd opgericht in maart 1974 met als stamlokaal café "Maxens". Maar wat velen onder ons misschien niet weten is dat de eerste naam van onze club ooit "De Vrolijke Dauwtrappers" was. De stichtende leden waren Alfons Berghman; nog steeds actief trouwens en gekend om zijn uitspraak tijdens de ritten "wij rijden naar huis zeker?"; en Marcel Van Den Branden.
Het is pas twee jaar later dat er besloten werd de club om te dopen naar "De Vliegende Spaak". Toen een lid bijna twee wekelijks problemen had met zijn wielspaken, en dit gespreksonderwerp nr.1 was tijdens onze ritten was de keuze voor een nieuwe naam vlug gemaakt.
Het daaropvolgend jaar vervoegden Alfons Cooreman, Willy De Valck, Alfons Vermoesen en Marcel Van Keer de rangen. Al vlug bleek dat sponsering wenselijk was en daar werd dan ook werk van gemaakt. Zo waren begin 1975 Theo Teck, Jan Boeykens, Victor Costers en Marie-Jeanne Roggeman de eerste sponsors van de cub.
In 1976 werd er reeds besloten om in juni een 2-daagse fietstuitstap te organiseren naar Beauraing over een afstand van 160km enkel, met ondermeer de beklimming van de citadel van Namen en een daaraan gekoppelde bergprijs.
In september van datzelfde jaar werd er een tweede 2-daagse fietsuitstap gepland naar Belgisch Luxemburg, maar ditmaal werd er met de wagen tot ginder gereden. De geïnteresseerden onder ons kunnen de verslagen (tot 21 pg's lang!) van deze heldendaden (verslag Beauraing, verslag Belgisch Luxemburg) nalezen. Ondertussen werd er nog druk gezocht naar inkomstenverhogende initiatieven.
Zo organiseerde men in 1977 een barbecue waarvoor er affiches gemaakt werden van 100cm x 60cm en dit volledig met de hand. Ook werden er steunkaarten verkocht met hierop een tombola die recht gaven op "dikke en andere prijzen".
In december van datzelfde jaar werd er gestart met een "gastronomische avond" met partner die tot op heden nog steeds plaatsvindt. (uitnodiging 1977)
In 1978 werden Frans Dierickx en Theo Teck voorgedragen voor de jaarlijkse verkiezing van sportlaureaat van de stad Aalst voor hun prestaties zoals :
- Verschillende eerste en talloze ereplaatsen in kriteriums.
- Behalen van brevetten in de Ardennen en Ballon d'Alsace (Vogezen - 220km).
Ook in 1978 organiseerde De Vliegende Spaak een dorpskriterium in het kader van "Jaar van het dorp". (krantartikel en vervolg krantartikel)
Als voorbereiding op dit kriterium werd er 2 weken eerder een wielerwedstrijd georganiseerd door De Vliegende Spaak i.s.m. De Hoeksevrienden uit Hekelgem.
In 1979 werd zoals gewoonlijk terug een week-endje ardennen gepland, met tijdens de eerste dag een rit van 135km aan een gemiddelde snelheid van 22,558km/h en dit in een periode toen er nog geen fietscomputertjes bestonden! Toch wel straffe mannen toen.
De bestuursmandaten werden in 1979 gevoelig uitgebreid, zoals we kunnen kunnen lezen in een verslag, met o.a. 4 public relations mensen voor binnen- en buitenland!, 3 verzorgers, een ombudsman, een palmschenker. Verder ook nog met een Ardense jager, 2 zedenmeesters en een coach voetbal. Deze mensen zullen vroeger zeker hun steentje hebben bijgedragen maar hun taken zijn nu voor de meesten van ons op zijn zachtst gezegd wat onduidelijk.
De daaropvolgende jaren nemen de leden van De Vliegende Spaak deel aan verschillende fietsbrevetten waarop niet altijd de geboortedatum vermeld staat… Werd hier soms in leeftijdscategorieën gereden?
In 1982 werd er voor de eerste maal een cyclo-crosswedstrijd voor wielertoeristen en plaatselijke BWB renners georganiseerd. Deze legendarische wedstrijd waarbij dwars door café Maxens werd gereden was bekend in de binnenlandse en de buitenlanse pers.
Televisiezenders uit Nederland en Frankrijk maakten er reportages van. In België was het hele gebeuren te zien bij de VRT in het programma Afrit9. Zelfs in een Portugees weekblad werd met een kleurenfoto verwezen naar de "corridas de biciletas". (krantenartikel 1, krantenartikel 2). Deze wedstrijd zou 19 jaar lang gereden worden. Nog in datzelfde jaar werd door De Vliegende Spaak voor de eerste maal de Ronde Van Vlaanderen georganiseerd over een afstand van 200km. Hiermee was onze wielerclub één van de eersten in Vlaanderen die deze wielerklassieker voor wielertoeristen mogelijk maakten!
In 1985 werd het 10 jarig bestaan van de club gevierd, maar was ook een zwart jaar in de clubgeschiedenis. Toen Guido Van Damme in Overmere werd aangereden tijdens een training in de week en hierdoor een blijvend letsel opliep, werd besloten om een liefdadigheidseetfestijn in te richten. Het eetfestijn werd een groot succes dank zij de enorme opkomst van de inwoners van Baardegem. De opbrengst werd daarna volledig aan onze clubmakker geschonken.
Tijdens de algemene vegadering begin 1989 werd er overlegd over een nieuwe uitrusting en de reis naar Lourdes met de fiets over zeven dagen. (ritoverzicht lourdes)
In 1994 werd er besloten om eens echt te vliegen. Er werd nl. een "Champagne doopvlucht" georganiseerd met een warmeluchtballon bestuurd door Wim Verstraeten.
Op 7 februari 2002 sloeg het noodlot toe bij Marie-Jeanne Roggeman de uitbaatster van ons clublokaal Maxens. De dampkap in de keuken vatte vuur en verspreidde zich razendsnel naar de andere vertrekken. Meteen ook het einde van de cyclo-cross wedstrijd "Dwars door Maxens" (zie krantenartikel). De wedstrijd zou binnen enkele weken voor de 20ste maal gereden worden. Een Duitse tv zender had zich al gemeld voor de verslaggeving van de jubileum uitgave.
In 2003 werd deze herberg afgebroken om plaats te ruimen voor nieuwe woningen.
Vrij vlug vonden we onderdak in café "Ons Huis", eveneens te Baardegem.
Onlangs werden nog 2 artikels uit de oude doos teruggevonden van o.m. Marc Van Eetvelde en Patrick Siaudie nu nog actief zijn bij onze club.